Jordy Harink is er net niet in geslaagd de zestiende editie van de Aart Koopmans Memorial op zijn naam te schrijven. Na een offensieve koers kwam de 30-jarige marathonschaatser enkele millimeters tekort om de overwinning naar zich toe te trekken. Luc ter Haar bleek na het zien van de fotofinish de snelste.
Daags na de sprintwedstrijd kwamen de marathonschaatsers opnieuw in actie op het Oostenrijkse bergmeer. In de tweede Grand Prix-wedstrijd, ook wel de Aart Koopmans Memorial genoemd, kreeg het peloton twintig ronden van vijf kilometer voor de kiezen. Halverwege de koers weekte een omvangrijke groep zich los van het peloton. Harink en Chiel Smit waren namens Team Essent van de partij.
De vijftien koplopers pakten meteen een flinke voorsprong op het peloton, dat zich had neergelegd bij de situatie. Harink sprong met nog vier ronden te gaan weg en kreeg Marthijn Mulder met zich mee. De twee kregen een maximale voorsprong van vijftien seconden, maar in de laatste ronde werden zij weer tot de orde geroepen.
In de sprint gingen Harink, Daan Gelling en Ter Haar zij aan zij, maar uiteindelijk bleek Ter Haar een fractie sneller. “Als je er zo dichtbij zit, is het wel een teleurstelling als je hem niet pakt”, verzucht Harink enkele minuten na afloop. “Ik had hier heel graag eens willen winnen. Ik heb nog nooit een wedstrijd op de Weissensee gewonnen en nu grijp ik er op een paar duizendsten naast. Dat is heel zuur.”
De Zaltbommelaar ging op twintig kilometer van de aankomst op avontuur en hoopte samen met Mulder naar de finish te rijden. “In eerste instantie was het voor ons geen bijzonder gunstige kopgroep met zoveel snelle mannen”, vervolgt hij. “We moesten proberen een situatie te creëren die voor ons winnend zou zijn. Dat was niet zo makkelijk. Uiteindelijk kwam ik in een situatie terecht dat ik voor de winst kon rijden.”
“Ik hoopte weg te komen met die aanval, maar ze hielden me goed op het elastiek. Toen ze sprongen, kon ik nog wel iets versnellen, maar ik voelde aan alles dat ik het in de finale het slimst moest spelen omdat ik het minste overhad na die aanval. Ik zette mijn sprint iets te laat in, kwam er vervolgens nog goed naast en dacht nog even dat ik hem had gewonnen. Dat bleek helaas niet zo te zijn. Ja, dat is echt balen.”
Essent keert na ruim tien jaar terug in de schaatssport. Het energiebedrijf hoopt door het sponsoren van het schaatsteam meer mensen te bereiken én te helpen met hun volgende stap in energie besparen en verduurzamen.
