Van bibberende eerste meters tot onvergetelijke overwinningen – in ‘De eerste schaatsslag’ vertellen de schaatsers van Team Essent over hun begin op het ijs én de momenten die hen zijn bijgebleven. Deze week is het de beurt aan Sanne in ’t Hof.

De eerste keer dat je je schaatsen aantrok..
“Ik denk dat dat op een bevroren slootje vlakbij ons huis in Schalkhaar was. Ik was een jaartje of vier en had van die schaatsen waar je twee van die ijzertjes onder één schoen had. In die tijd gingen we iedere winter met m’n ouders, zusjes en vriendinnetjes schaatsen op een klein meertje in Deventer. M’n ouders namen dan een thermoskan met warme chocolademelk mee. In de pauze kregen we dan een plastic beker met chocomel. Het grappige is dat het nu weer onze sponsor is.”

De eerste keer dat je lid werd van een schaatsvereniging..
“Op mijn vijfde werd ik lid van IJsclub In Beweging uit Schalkhaar. Dat kwam vooral door het schoolschaatsen. Elke keer als we met school gingen schaatsen, was ik bloedfanatiek en super enthousiast. Op een dag zei ik tegen m’n ouders dat ik op les wilde. Ik vond de eerste schaatsles super spannend. Ik wilde het gelijk kunnen en goed doen. Ik was veruit de jongste, maar liet me daar niet door tegenhouden. Ik was zo fanatiek dat ik beter wilde zijn dan alle anderen.”

De eerste keer dat je meedeed aan een wedstrijd..
“Dat was een 100 meter op De Scheg in Deventer. Ik weet niet zo goed meer wat de uitslag was, maar weet wel dat ik het super spannend vond om voor het eerst aan de start te staan.”

De eerste keer dat je dacht: dit wordt mijn leven..
“Als klein meisje riep ik altijd al dat ik olympisch kampioen wilde worden, al voelde dat natuurlijk nog niet realistisch. Toen ik voor de eerste keer op het podium stond bij het NK junioren en me plaatste voor het WK junioren, dacht ik: oké, misschien zit het er toch wel in. Het jaar erna plaatste ik me voor alle Junior World Cups. Toen had ik zoiets van: ik wil dat dit m’n leven wordt.”

De eerste keer dat je op het podium stond..
“Mijn eerste echte prestatie was een derde plek bij het NK junioren. Die kwam totaal uit de lucht vallen. Aan het begin van het seizoen was ik tijdens een trainingskamp in Inzell gevallen en brak ik mijn arm op twee plekken. Ik liep meerdere maanden met gips rond, maar in januari wilde ik me toch proberen te plaatsen voor het NK junioren. Dat lukte, maar ik had nooit verwacht dat ik me zou plaatsen voor het WK junioren. Heel veel leeftijdsgenoten waren waarschijnlijk al moe, terwijl ik net in vorm begon te raken. Dat ik me na zo’n seizoen wist te plaatsen voor het WK was heel bijzonder.”

De eerste keer dat je in een uitverkocht stadion reed..
“Kort nadat ik me geplaatst had voor het WK junioren, mocht ik mijn debuut maken op de NK afstanden. Ik zat in de eerste rit van de 1500 meter en vond het heel spannend. Ik reed helaas net geen PR, maar het was supervet om mee te maken. Normaal keek je altijd op televisie naar dit soort wedstrijden, en nu stond ik er ineens zelf. Ik weet nog dat ik het middenterrein opliep, om me heen keek en dacht: holy shit, dit is zo gaaf.”

De eerste keer dat je een internationale wedstrijd won..
“Dat weet ik nog heel goed. Dat was de 3 kilometer tijdens de Junior World Cup in Collalbo, een locatie waar ik altijd heel graag kom. Naast die gouden medaille won ik ook een zilveren medaille op de 1500 meter.”

De eerste keer dat je Nederlands kampioen werd..
“Dat was als tweedejaars A-junior in Enschede. Ik werd op zaterdag Nederlands kampioen op de 3 kilometer en op zondag Nederlands kampioen op de 5 kilometer. De ijsbaan in Enschede was tevens mijn thuisbaan geworden, omdat ik daar elke week twee keer per dag trainde. Het was heel bijzonder om twee keer op het hoogste treetje te staan.”

De eerste keer dat je een medaille pakte op een NK senioren..
“Dat was tijdens de NK afstanden in 2021. Ik won zilver op de 5 kilometer en verzekerde me van World Cup-tickets op de 3 en 5 kilometer. Je droomt er altijd van om in een vol Thialf op het podium te staan, al zag ik het dat weekend totaal niet aankomen. Dat was het eerste seizoen dat ik snelle tijden begon te rijden.”

De eerste keer dat je je plaatste voor de Olympische Spelen..
“Als ik daaraan terugdenk, komen er alleen maar mooie herinneringen naar boven. Ik plaatste me dat jaar voor het eerst voor de World Cups en daar kreeg ik een enorme boost van. Ik besloot geen enkele World Cup te skippen, omdat ik zoiets had van: de kans dat ik de Spelen haal is toch niet zo groot. De 3 kilometer op het OKT ging niet zo goed, waardoor ik al een soort van berusting had dat ik niet naar de Spelen zou gaan. Ik stond daardoor heel ontspannen aan de start van de 5 kilometer. Tot mijn grote verbazing plaatste ik me voor de Spelen. Een moment dat ik nooit meer zal vergeten.”

De eerste keer dat je een senioren World Cup reed..
“Dat was in het Poolse Tomaszów Mazowiecki, maar die race ging helemaal niet goed. Dat ik voor het eerst met TeamNL het vliegtuig in mocht en voor het eerst in een oranje pak mocht schaatsen, voelde wel heel speciaal. Aan de tweede World Cup heb ik een beter gevoel overgehouden. Ik reed in Stavanger de 5 kilometer in de B-groep en werd tweede achter Carlijn Achtereekte.”

De eerste keer dat je het magenta pak van Team Essent aandeed..
“Ja, dat was supermooi! Ik vond het al bijzonder dat ik in het geel-zwart van Jumbo mocht rijden, laat staan in het magenta van Team Essent. We hadden de pakken voor het eerst aan tijdens de teampresentatie en op dat moment voelde ik me echt onderdeel van een groter geheel. De eerste wedstrijd die ik in het magenta reed, was het WCKT. Ik plaatste me voor de World Cups, dus dat was een mooi begin.”